تنها ترین مرد زمین امشب به آخر می رسه

امشب شب تنهائیه سر روی زانوم می ذارم

آخه تو اینجا نیستی و غزل غزل گریه دارم

غصه نشسته رو دلم غصه نشسته رو دلم

هنوز برای شونه هات ارزش اشک و قائلم

حرفی نزن چیزی نگر فقط بذار گریه کنم

میخوام با بارون چشام فاصله رو کم بکنم

ترک ترک دلم شکست کسی به دادم نرسید

گریه های تنهائیمو هیشکی به جز خودم ندید

از همدیگه جدا شدیم به راه و رسم زندگی

بودن تو یه لحظه بود رفتن تو همیشگی

هر جمعه دارم من با خودم میگم که امروز تو می یای

اما وقتی که دیگه غروب میشه دلم می دونه نمی یای

هر غروب جمعه من با یه سبد یاس پر پر

می شینم منتظرت تا تو بیایی از سفر

واسه گفتنه از تو لحظه ها رو کم می یارم

غم تلخ بی تو بودن تو دلم ریشه دوونده

توی خوابو تو بیداری منو مثل شمع سوزونده

توی این شبهای خاموش لحظه ها رو میشمارم

واسه ی دیدن چشمات دیگه طاقتی ندارم

مرهم زخمای قلبم همیشه عشق تو بوده

دل من هزار ترانه واسه ی دلت سروده

من دلم میخواد همیشه رهسپار قصه هات شم

توی شهر بی ترحم سپر درد و بلات شم

ديگه بهت نمي رسم

وصال تو خياليه
واي كه دلم چه حاليه

حالا كه عاشقت شدم
نيستي ديگه مال خودم
پاييز چه فصل زرديه
عاشقيم چه درديه
مي خوام دستاتو بگيرم
تو بموني من بميرم
عاشقي ام نوبتيه
آخ كه چه بد عادتيه
من نگرانم واسه تو
قبله ي ديگران نشو

تو شدي مال ديگري
چه جور دلت اومد بري

نمي موني من مي مونم
ميري يه روزي مي دونم
اشك منم كه جاريه
نگه دار يادگاريه
مي سپرمت دست خدا
يه كم دوستم داشتي بيا

تا حالا شده من دلتو بشکنم؟

منم برای هزارمین بار به دروغ گفتم:

نه هیچ وقت.........

تا مبادا دلش بشکنه.........

می میرم که تا ابد قلب تو آروم بگیره

اگه با موندن من باغ تو ویرونه می شه

میرم اما می دونم دل بی تو دیوونه می شه

فک نکن که بی کسم خدا به دادم می رسه

کوه به کوه نمی رسه آدم به آدم می رسه

مرهمی از شب چشمات واسه دردم نداری

خورشیدی اما خبر از تنه سردم نداری

با او آهسته ميرفتی سراپا محو او بودی

صدايت کردم و بر من چو بيگانه نگه کردی

شکستی عهد ديرين را گنه کردی گنه کردی

گناهت را نمی بخشم

فقط از روی عادت تو رو به خدا می سپارم

حالا دیگه تو قلبم جایی برات نمونده

تموم نقشه هاتو این دل خسته خونده

عشقت به من هوس بود برو دنبال کارت

گلای مریمت رو هدیه بده به یارت

دیگه دلم نمیخواد که یارم من تو باشی

چه خوب باشی یا که بد باید ازم جدا شی

زود باش برو از اینجا دیگه شدی فراموش

چراغ عشقمون هم آهسته میشه خاموش

نگا به گریه هام نکن من از تو بی وفاترم

تو اشتباه عمرمی که دیگه تکرار نمیشی

این دفه دیگه برنگرد تو واسه ما یار نمیشی

از توی قصه هام برو دیگه به فکر من نباش

تموم کن این قائله رو نمک رو زخم من نپاش

همیشه بی گناه تویی همیشه تقصیر منه

نگاه بی وفای تو همیشه طعنه می زنه

بازم دارم می بخشمت این اشتباه آخره

گذشتم از گناه تو شاید خدا هم بگذره

آتیش گذاشتم من پشت دستم تا زنده هستم عاشق نمیشم

عشق یعنی غصه ی دنیا رو نخوردن

در جان عاشق من شوغ رها شدن نيست

خو كرده ي قفس را ميل رها شدن نيست

من با تمام جانم پربسته و اسيرم

بايد كه با تو باشم در پاي تو بميرم

عهدي كه با تو بستم هرگز شكستني نيست

اين رشته تا دم مرگ هرگز گسستني نيست.

اما این عهدو تو شکستی..........

تا که هر بی سرو پا نام خود عاشق ننهد

دیگه عادت شده با بغض واسه ی تو مینویسه

کاش میفهمیدی که قلبم خونه ی آرزوهات بود

یه نفس تنها نبودی همیشه دلم باهات بود

آسمون و ماه نقره اش با یه عالمه ستاره

شاهدن که این بریدن دیگه برگشتی نداره

رفتی بی اون که بدونی دل من مال خودت بود

حال بغصای شبونه ام بخدا حال خودت بود

سهم چشمای تو بودن توی دنیا هر چی داشتم

واسه ی خاطر نازت جونمو گرو گذاشتم

یه دروغ ساده اما قصه ی ما رو بهم زد

سرنوشتمونو آخر با جداشدن رقم زد

تو پشیمون شدی و من حالا صندوقچه ی دردم

سخته اما باورش کن من دیگه برنمی گردم

اما یادت باشه حرفات مثل گوله های برفن

خیلیا قربونیای بی گناه دو تا حرفن

ساده نباش ، وقتی همه رنگ می بازن

یاد بگیر از اون آدما که ماشه جنگو میسازن

باید که تو یاد بگیری مثل همه آدما شی

خوب بتونی دروغ بگی ، عشقو تو نطفه بکشی

این آدما که میبینی ترانه زخمی می کنن

بی قانونی ، قانونشونه دروغ میگن به تو به من

تو هم یکی مثل همه ، تو کجایی عاشقی کجاس

چی فکر میکردم و چی شد ، عاشقی هرکی هرکی شد

حیف من و اون همه عشق ، اون همه باور و یقین

خیال می کردم عاشقی ، سادگی منو ببین

کاشکی میدونستم که دلت فقط یه بازیچه میخواست

برام از عاشقی نگو ، تمومه هر چی بین ماست

گفتی خراب هم بشیم ، گفتی که همسفر بشیم

گفتی تو عشق بیشتر از این کمتر بشیم

گفتی ولی پا نبودی ، آدم ِ این راه نبودی

ادعا پشت ادعا ، مال این حرفا نبودی

میکشم نقش امیدو تو نگات

میارم ابرای عشقو رو سرت

تا ببارن روی پلکای ترت

عطر عشق به زیر پاهات میریزم

خار غم رو از نگاهت میکنم

اونم برای قلبی که به خاطر تو می تپید

تا که هر بی سرو پا نام خود عاشق ننهد